Βλαισοί μεγαδάκτυλοι (κότσια)

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Το κότσι στην γυναίκα είναι ένα πολύ συχνό πρόβλημα αισθητικό αλλά και λειτουργικό τις περισσότερες φορές. Για ''κότσι'' μιλάμε όταν το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού έχει χάσει την ευθύτητα του και έχει κλίση προς το δεύτερο δάκτυλο ενώ παράλληλα μπορεί να εμφανιστεί και μια χαρακτηριστική διόγκωση στην βάση και έσω του μεγάλου δακτύλου.

Βλαισοί μεγαδάκτυλοι (κότσια)

α. μεγάλο δάκτυλο του ποδιού με κλίση προς το δεύτερο και χαρακτηριστική διόγκωση της βάσης αυτού.
β. Tο ίδιο πόδι 2 μήνες μετεγχειρητικά

Η πάθηση του βλαισού μεγαδακτύλου μπορεί να είναι κληρονομική ή και επίκτητη. Από τις επίκτητες αιτίες η πιο συχνή είναι τα στενά παπούτσια όπως οι γόβες όπουπιέζουν τα δάκτυλα του ποδιού με αποτέλεσμα να χάσουν την αρχιτεκτονική τους. Εκτός από τα στενά υποδήματα άλλες αιτίες μπορεί να είναι η μυασθένεια, η ουρική αρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, τραυματισμοί του ποδιού και κατάγματα.

Στην αρχή η νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά

  • αποφυγή χρήσης στενών υποδημάτων με ψηλά τακούνια και μαλακή σόλα
  • χρήση ειδικών μεσοδακτύλιων προθεμάτων σιλικόνης
  • σε φάση κρίσης πόνου εκτός από την παυσίπονη αγωγή και χρήση ειδικού νάρθηκα απαγωγής του μεγάλου δακτύλου
  • ειδικά διαμορφωμένα πέλματα κατόπιν κινηματικής ανάλυσης βάδισης υπό ιατρική επίβλεψη.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η συντηρητική θεραπεία δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και η ποιότητας της ζωής του ασθενούς παραμένει μειωμένη. Σε αυτή την περίπτωση η χειρουργική αποκατάσταση δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα και ανάκτηση του άριστου επιπέδου δραστηριότητας. Η διαδικασία της επεμβάσεως δεν απαιτεί παραμονή στο νοσοκομείο και ο ασθενής εξέρχεται από την κλινική περιπατητικός. Με την χειρουργική αποκατάσταση επιτυγχάνεται η αισθητική αποκατάσταση του ποδιού, η λειτουργικότητά του καθώς και η ανακοπή της κατάρρευσης της αρχιτεκτονικής του ποδιού όπου αργότερα η χειρουργική αποκατάσταση είναι εκτεταμένη και τα αποτελέσματα λιγότερο αποδοτικά. Για τους προαναφερόμενους λόγους δεν πρέπει να παραμελείται η έναρξη της εμφάνισης του βλαισού μεγαδακτύλου (κότσι), διότι όσο πιο γρήγορα ληφθούν θεραπευτικά μέτρα συντηρητικά ή επεμβατικά τόσο πιο πολλά χρόνια «η ζωή θα στέκεται στο πόδια της».

Κύφωση

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Ως κύφωση χαρακτηρίζεται η πάθηση κατά την οποία η ράχη του ανθρώπου ( η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης) παρουσιάζει αυξημένη κύρτωση (καμπούρα).

Η κύφωση διαχωρίζεται σε δύο μεγάλες ομάδες : την νεανική και αυτή των μεσηλίκων – υπερηλίκων

Η νεανική κύφωση είναι μία παθολογική οντότητα που ονομάζεται και νόσος του Scheuermann και το πραγματικό αίτιο είναι η κληρονομικότητα. Αρκετές φορές συνδυάζεται και με σκολίωση και χαρακτηρίζεται ως κυφοσκολίωση. Υπάρχει όμως και η καλοήθης εφηβική κύφωση κατά την οποία κύρια αιτία είναι η στάση του σώματος ειδικά στα κορίτσια όπου θέλουν και κρύψουν το στήθος τους.

Η κύφωση των μεσηλίκων και υπερηλίκων οφείλεται συνήθως στην σφηνοειδή παραμόρφωση των θωρακικών σπονδύλων λόγω οστεοπόρωσης και είναι πιο συχνή στις μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Η διάγνωση της νόσου γίνεται με κλινική εξέταση από ορθοπαιδικό ιατρό και ακτινολογικό έλεγχο για την αξιολόγηση της κύρτωσης και της πιθανής αιτιολογίας. Η μεγάλη κύρτωση στους μεσήλικες μπορεί να αποτελεί αιτία ανεπάρκειας του αναπνευστικού συστήματος καθώς και γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Η θεραπεία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μη επεμβατική αναλόγως της ηλικίας και της αιτιολογίας με χρήση διατατικών ασκήσεων, φυσικοθεραπειών , ειδικών ναρθήκων και κηδεμόνων. Σε ελάχιστες περιπτώσεις μεγάλης κύφωσης διενεργούνται επεμβάσεις όπως σπονδυλοδεσίες διατατικού τύπου και κυφοπλαστικές.

Η Υδροθεραπεία στα μυοσκελετικά άλγη.

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Αναφορές για τις ευεργετικές ιδιότητες της υδροθεραπείας υπάρχουν ήδη από τα αρχαία χρόνια στον Ηρόδοτο, στον Ιπποκράτη, στην Αγία Γραφή καθώς και πιο πρόσφατα στην Ρωμαϊκή Εποχή και στο Βυζάντιο. Στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερες από 750 ιαματικές φυσικές πηγές.

Για τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος ενδεδειγμένες είναι οι πηγές στα Καμένα Βούρλα, στην Αιδηψό, στις Θερμοπύλες, στην Θέρμη Λέσβο, στην Ικαρία, στην Κύθνο, στον Λαγκαδά και στην Ν. Απολλωνία.

Οι πιο διαδεδομένες μορφές της υδροθεραπείας είναι:

  • η λουτροθεραπεία
  • η ποσιθεραπεία
  • η εισπευσοθεραπεία
  • και η πηλόθεραπέια

Από τις παραπάνω, οι πιο κατάλληλες για τις παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος είναι η λουτροθεραπεία και η πηλοθεραπεία.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ιαματικού νερού οφείλονται στο θερμικό ερέθισμα, στο μηχανικό ερέθισμα και στην επίδραση των φυσικοχημικών συστατικών, οι οποίες προκαλούν αγγειοδιαστολή, υπεραιμία, τοπική εφίδρωση, βελτίωση της τοπικής θρέψης και αναλγησία.

Επίσης, μέσω της άνωσης και της υδροστατικής πίεσης προκαλείται μυοχαλάρωση, απορρόφηση των οιδημάτων και βελτίωση της κινητικότητας μυών και αρθρώσεων μέσω της κινησιοθεραπείας.

Τα ραδιούχα ιαματικά ύδατα καθώς και αυτά τα οποία περιέχουν θείο έχουν επιπλέον βιοχημικές ιδιότητες στις εκφυλιστικές αρθροπάθειες.

Επιπλέον, οι κυριότερες παθήσεις που ευεργετούνται από τα ιαματικά λουτρά είναι:

  • οι φλεγμονώδεις ρευματικές αρθροπάθειες,
  • οι σπονδυλαρθροπάθειες
  • οι δισκοπάθειες
  • οι παθήσεις μυοτενόντιων συστημάτων
  • οι μετατραυματικές δυσκαμψίες και άλγη
  • καθώς και αλγοδυστροφικά σύνδρομα.

Στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό υπάρχουν οργανωμένες λουτροπόλεις όπου προάγουν την ευεξία των ασθενών όχι μόνο μέσω της υδροθεραπείας αλλά και με θεραπείες φυσικής αποκατάστασης και ψυχαγωγίας που σίγουρα αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο στην στροφή της θεραπευτικής προς την εναλλακτική ιατρική. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως στην Γερμανία μόνο προσμετρούνται 9.000.000 ιαματικές λούσεις ετησίως.

Βασικά σημεία οστεοαρθρίτιδας

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Τι είναι οστεοαρθρίτιδα;
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια εξελισσόμενη νόσος, κατά την οποία συμβαίνει φθορά του αρθρικού χόνδρου (δηλαδή φθορά των επιφανειών επαφής και ολίσθησης των οστών στην άρθρωση) καθώς και παραμόρφωση της αρχιτεκτονικής της άρθρωσης με την παρουσία των λεγόμενων «αλάτων».

Που εντοπίζεται η οστεοαρθρίτιδα;
Η οστεοαρθρίτιδα εντοπίζεται στα άνω και κάτω άκρα, στην σπονδυλική στήλη, σε μια αλλά και περισσότερες αρθρώσεις.

Ποια η συχνότητα εμφάνισής της;
Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια από τις συχνότερες παθήσεις του ανθρώπου. Στον γενικό πληθυσμό της χώρας μας η συχνότητα της συμπτωματολογικής οστεοαρθρίτιδας ανέρχεται στο 13% στους ενήλικες, με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες, ενώ η παρουσία της νόσου γίνεται πιο έντονη με το πέρας της ηλικίας. Η συχνότερη εντόπιση της οστεοαρθρίτιδας στο ανθρώπινο σώμα είναι στην σπονδυλική στήλη (7%), στο γόνατο (6%), στα χέρια (2%) και στο ισχίο (1%).

Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου;
Οι παράγοντες που ευνοούν της ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι κυρίως η προχωρημένη ηλικία, το γυναικείο φύλο, η κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, οι τραυματικές κακώσεις και τα κατάγματα. Ακόμη, ορισμένα επαγγέλματα καταπονούν ιδιαίτερα τις αρθρώσεις, όπως ο τσαγκάρης, η κομμώτρια, οι οικοδόμοι και άλλα βαριά χειρωνακτικά επαγγέλματα.

Κύρια χαρακτηριστικά της πάθησης:
Τα κύρια χαρακτηριστικά της πάθησης, τα οποία αναγνωρίζει ο ασθενής είναι:

  • ο πόνος σε άρθρωση, ο οποίος εμφανίζεται με την καταπόνησή της,
  • η αυξημένη θερμοκρασία της παθούσας περιοχής
  • η ερυθρότητά της
  • η δυσκαμψία της άρθρωσης, η οποία στην έναρξη της κινητοποίησής της είναι δύσκολη και επώδυνη. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως τα συμπτώματα αυτά διαρκούν πάνω από μισή ώρα.
  • η διόγκωση, το «πρήξιμο» δηλαδή της άρθρωσης καθώς και η παραμόρφωσή της σε προχωρημένο στάδιο.

Πρόληψη και θεραπεία:
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας εξαρτάται από την αιτία, την εντόπιση, τη βαρύτητά της και την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς. Σε γενικές γραμμές στα πρόδρομα στάδια η απώλεια βάρους, οι ασκήσεις ενδυνάμωσης των περιαρθρικών μυών και η χρήση ναρθήκων και υποστηρικτικών μέσων βάδισης (μπαστούνι) μπορεί να είναι αρκετά. Σε πιο προχωρημένα στάδια γίνεται χρήση αναλγητικών φαρμάκων, ενδαρθρικές και περιαρθρικές εγχύσεις, καθώς και φυσικοθεραπείες. Σε τελικά στάδια οστεοαρθρίτιδας η θεραπεία σχεδόν πάντα είναι χειρουργική με μερική ή ολική αντικατάσταση των κατεστραμμένων επιφανειών της άρθρωσης με τεχνητές. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι ότι η οστεοαρθρίτιδα ως νόσημα έχει μεγάλη κοινωνική επίπτωση διότι μειώνει αισθητά το επίπεδο ζωής του ασθενούς, του περιβάλλοντός του αλλά και δημιουργεί μεγάλες δαπάνες τόσο στην οικογένεια όσο και στο σύστημα υγείας.

ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ: πρέπει να ανησυχώ;

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Τι είναι οστεοπενία;
Οστεοπενία ονομάζουμε την κατάσταση του οστού κατά την οποία έχει χάσει την φυσιολογική αντοχή του αλλά όχι τόσο ώστε να υποστεί ένα κάταγμα. Η οστεοπενία στο γήρας μπορεί να αποτελεί και μια φυσιολογική κατάσταση αλλά σε μικρότερες ηλικίες πρέπει να μας ανησυχεί διότι μπορεί να είναι το μεταβατικό στάδιο προς την οστεοπόρωση. Επομένως χρειάζεται ιδιαίτερη παρακολούθηση και αφορά τόσο άνδρες όσο και γυναίκες.

Πως γίνεται η διάγνωσή της;
Η μόνη εξέταση με την οποία γίνεται νωρίς η διάγνωση της οστεοπενίας αλλά και της οστεοπόρωσης είναι η μέτρηση οστικής πυκνότητας μια εύκολη και ανώδυνη μέθοδος. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, όλες οι γυναίκες στους 6 μήνες μετά την φυσιολογική εμμηνόπαυση και όλοι οι άνδρες μετά την ηλικία των 70 ετών θα πρέπει να κάνουν την πρώτη μέτρηση οστικής πυκνότητας. Όταν όμως υπάρχει κάποιο νόσημα ή άλλος παράγοντας, ο οποίος κατατάσσει το άτομο στην ομάδα κινδύνου οστεοπενίας τότε πρέπει να κάνει την μέτρηση οστικής πυκνότητας και σε μικρότερες ηλικίες.

Ποιοι κινδυνεύουν να παρουσιάσουν οστεοπενία;
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην παρουσία της οστεοπενίας είναι πάρα πολλοί. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ως υποψήφιους για οστεοπενία:

  • άτομα τα οποία έχουν οικογενειακό ιστορικό με οστεοπόρωση και κατάγματα
  • άτομα με πολύ χαμηλό βάρος
  • φυτοφάγοι.

Επίσης, άτομα τα οποία πάσχουν από μια κατηγορία παθήσεων που έχουν ως συνέπεια την απώλεια οστικής αντοχής είναι και αυτοί υποψήφιοι για οστεοπενία. Ενδεικτικές παθήσεις που μπορούν να προκαλέσουν στα αρχικά στάδια οστεοπενία και κατόπιν οστεοπόρωση είναι:

  • πάσχοντες από νευρογενή ανορεξία
  • άτομα με αναιμία
  • διαβητικοί
  • ασθενείς καθηλωμένοι σε παρατεταμένη ακινησία
  • άτομα με ψυχικές διαταραχές που κάνουν επί μακρόν χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων
  • ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα που κάνουν χρήση εισπνεόμενης κορτιζόνης καθώς και ο οποιοσδήποτε έλαβε η λαμβάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα (πέραν του 9μήνου) συστηματικά κορτιζόνη
  • οι γυναίκες με άτακτο κύκλο, ορμονολογικές διαταραχές, πρώιμη εμμηνόπαυση και υστερεκτομή κατά την αναπαραγωγική ηλικία.

Πως μπορώ να προλάβω την οστεοπενία;
Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία ειδικά κατά την παιδική και εφηβική ηλικία που γίνεται το ¨κτίσιμο¨ των οστών. Η πλούσια πρόσληψη γαλακτοκομικών, βιταμίνης D καθώς και άθληση αποτελούν τους βασικότερους παράγοντες τον γερό σκελετό. Ακόμη άλλοι παράγοντες που επισπεύδουν την παρουσία οστεοπενίας και πρέπει να μένουν έξω από την καθημερινότητά μας:

  • αλκοόλ
  • κάπνισμα
  • ανεπαρκής άσκηση
  • ελλιπή και μη ποιοτική διατροφή και το άγχος.

Επομένως, είναι απαραίτητη η επικοινωνία με τον κλινικό σας ιατρό στην περίπτωση που κάποιος ανήκει σε ομάδα κινδύνου οστεοπενίας.

Θεραπεύεται η οστεοπενία;
Η οστεοπενία σε προχωρημένη ηλικία μπορεί να είναι και μια φυσιολογική κατάσταση και να μην χρειάζεται θεραπεία με φάρμακα παρά μόνο μερικές ιατρικές οδηγίες για την καθημερινότητα. Όμως όταν η οστεοπενία εμφανίζεται πρόωρα ή αποτελεί την συνέπεια μιας νόσου τότε θα πρέπει ο ειδικός ιατρός να αναζητήσει τα αίτια της οστεοπενίας και κατόπιν να προβεί στην θεραπεία αυτής αλλά και της αιτίας και της οστεοπενίας.

Επίλογος
Η οστεοπενία είναι η απώλεια αντοχής του οστού, η οποία είναι «αθόρυβη» και μπορεί στους ηλικιωμένους να αποτελεί μια φυσιολογική κατάσταση αλλά σε νεότερες ηλικίες να αποτελεί το πρόδρομο στάδιο προς την οστεοπόρωση και την πρώτη ένδειξη για την μείωση της ποιότητας ζωής για της επόμενες δεκαετίες του ασθενούς.

ΟΣΤΕΟΠΩΡΗ Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΝΟΣΟΣ

Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Τι είναι οστεοπόρωση;

Οστεοπόρωση ονομάζουμε την κατάσταση του οστού κατά την οποία έχει χάσει την φυσιολογική αντοχή του τόσο ώστε να διατρέχει υψηλό κίνδυνο να υποστεί ένα κάταγμα. Η οστεοπόρωση στο προχωρημένο γήρας μπορεί να αποτελεί και μια φυσιολογική κατάσταση χωρίς αυτό να σημαίνει την αδιαφορία του θεράποντος ιατρού. Η οστεοπόρωση αφορά και τα δύο φύλα με μεγαλύτερη συχνότητα τις γυναίκες και ιδιαίτερα της Καυκάσιας φυλής. Η οστεοπόρωση μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής. Πρωτοπαθή οστεοπόρωση ονομάζουμε την οστεοπόρωση η οποία οφείλεται στην κληρονομικότητα και είναι γονιδιακή έχοντας αποκλείσει κατά τον κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο οποιαδήποτε άλλη αιτία. Δευτεροπαθή οστεοπόρωση ονομάζουμε την οστεοπόρωση κατά την οποία υπάρχει μια σαφή αιτία η οποία έχει προκαλέσει την διαταραχή της φυσιολογίας του οστού. Αιτίες διαταραχής του οστού και πρόκληση μείωσης της αντοχής αυτού είναι: η παρατεταμένη χρήση κορτικοειδών, χημειοθεραπευτικών σχημάτων, αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, διαταραχές του παραθυρεοειδούς αδένα, έλλειψη βιταμίνης D3 και άλλοι παράγοντες.

Πως εκδηλώνεται:

Η κύρια εκδήλωση της οστεοπόρωσης είναι το κάταγμα το οποίο στις μεγαλύτερες ηλικίες στις οποίες υπάρχει και συνοσηρότητα είναι μοιραίο για την ζωή του καταγματία. Για αυτό τον λόγο η οστεοπόρωση ονομάζετε «Σιωπηλή Νόσος»: νοσούμε χωρίς να το ξέρουμε και την αναγνωρίζουμε μόνο κατόπιν μιας πτώσης από την οποία θα προκληθεί ένα κάταγμα. Πρώιμα συμπτώματα μπορούν να είναι η απώλεια ύψους του ασθενούς λόγω καθίζησης των σπονδυλικών σωμάτων καθώς και πόνοι στην σπονδυλική στήλη που οφείλονται στον ίδιο λόγο.

Πως γίνεται η διάγνωσή της;

Η διάγνωση της οστεοπόρωσης απαιτεί λεπτομερή οικογενειακό και ατομικό ιστορικό από τον ασθενή, εξετάσεις αίματος και ούρων για αποκλεισμό δευτεροπαθής οστεοπόρωσης, ακτινογραφίες οσφυικής και θωρακικής σπονδυλικής στήλης καθώς και μέτρηση οστικής πυκνότητας Όλες οι πληροφορίες έχουν την δική τους αξία και μοριοδοτούνται μέσω ενός ¨εργαλείου αξιολόγησης ¨ το FRAX όπου συστήνει ή απορρίπτει το αν ο ασθενής θα πρέπει να λάβει θεραπευτική αγωγή. Την κατηγορία της φαρμακευτικής αντιοστεοπορωτικής αγωγής την καθορίζει ο θεράπων ιατρός ανάλογα το προφίλ του ασθενούς.

Η μέτρηση οστικής πυκνότητας δεν είναι επαρκής για την επιλογή της θεραπείας του ασθενή και αναφέρουμε το πιο συχνό θεραπευτικό λάθος.

1ο Παράδειγμα: Ασθενής μεταεμμηνοπαυσιακή, με μετρηση οστικής πυκνότητας φυσιολογική με καθίζηση σπονδυλικού σώματος όπου διαπιστώθηκε στην ακτινογραφία χωρίς να το γνωρίζει η ιδία θα πρέπει να λάβει θεραπευτική αγωγή

2ο Παράδειγμά: ασθενής κάτω των 50 ετών με οστεοπόρωση στην μέτρηση οστικής πυκνότητα χωρίς παράγοντες κινδύνου από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό και με φυσιολογικές τιμές οι εξετάσεις αίματος και ούρων δεν θα πρέπει να λάβει θεραπευτική αντιοστεοπορωτική αγωγή και θα πρέπει να τεθεί υπό ετήσια παρακολούθηση.

Σύμφωνα με τις επίσημες επιστημονικές ευρωπαϊκές οδηγίες για την πρόληψη της οστεοπόρωσης κάθε γυναίκα μετά τα 55 έτη και κάθε άνδρας μετά τα 75 θα πρέπει να υποβάλλετε σε ολοκληρωμένο έλεγχο οστικής πυκνότητας

Ποιοι κινδυνεύουν να παρουσιάσουν οστεοπόρωση

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην παρουσία της μειωμένης οστικής πυκνότητας είναι πάρα πολλοί. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ως υποψήφιους:

  • άτομα τα οποία έχουν οικογενειακό ιστορικό με οστεοπόρωση και κατάγματα
  • άτομα με πολύ χαμηλό βάρος
  • φυτοφάγοι.

Επίσης, άτομα τα οποία πάσχουν από μια κατηγορία παθήσεων που έχουν ως συνέπεια την απώλεια οστικής αντοχής είναι :

  • πάσχοντες από νευρογενή ανορεξία
  • άτομα με αναιμία
  • διαβητικοί
  • ασθενείς καθηλωμένοι σε παρατεταμένη ακινησία
  • άτομα με ψυχικές διαταραχές που κάνουν επί μακρόν χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων
  • ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα που κάνουν χρήση εισπνεόμενης κορτιζόνης καθώς και ο οποιοσδήποτε έλαβε η λαμβάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα (πέραν του 9μήνου) συστηματικά κορτιζόνη
  • οι γυναίκες με άτακτο κύκλο, ορμονολογικές διαταραχές, πρώιμη εμμηνόπαυση και υστερεκτομή κατά την αναπαραγωγική ηλικία.

Πως μπορώ να προλάβω την οστεοπόρωση;

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία ειδικά κατά την παιδική και εφηβική ηλικία που γίνεται το ¨κτίσιμο¨ των οστών. Η πλούσια πρόσληψη γαλακτοκομικών, βιταμίνης D καθώς και άθληση αποτελούν τους βασικότερους παράγοντες τον γερό σκελετό. Ακόμη άλλοι παράγοντες που επισπεύδουν την παρουσία οστεοπενίας και πρέπει να μένουν έξω από την καθημερινότητά μας:

  • αλκοόλ
  • κάπνισμα
  • ανεπαρκής άσκηση
  • ελλιπή και μη ποιοτική διατροφή και το άγχος.

Επομένως, είναι απαραίτητη η επικοινωνία με τον κλινικό σας ιατρό στην περίπτωση που κάποιος ανήκει σε ομάδα κινδύνου οστεοπενίας.

Θεραπεύεται η οστεοπόρωση;

Η οστεοπόρωση είναι ένα νόσημα ρουτίνας στην θεραπευτική καθημερινότητα αλλά κάθε ασθενής αποτελεί κα μια διαφορετική οντότητα. Όταν όμως η οστεοπόρωση εμφανίζεται πρόωρα ή αποτελεί την συνέπεια μιας νόσου τότε θα πρέπει ο ειδικός ιατρός να αναζητήσει τα αίτια της και κατόπιν να προβεί στην θεραπεία αυτής αλλά και της αιτίας.

Επίλογος

Η οστεοπόρωση είναι η απώλεια αντοχής του οστού όπου προδιαθέτει δε υψηλό κίνδυνο κατάγματος, Η νόσος είναι «αθόρυβη» και στους ηλικιωμένους αποτελεί από τους κύριους λόγους θνησιμότητας ενώ στους νεότερους προκαλεί αναπηρίες και κοινωνική μειονεξία. Η πρόληψη και η εξειδικευμένη διάγνωση και θεραπεία είναι σωτήρια.

Orthospace Ballon Ι

Συμβουλεύει ο κύριος Χιώτης Ιωάννης
MD PhD MSc, Χειρουργός Ορθοπαιδικός,
Διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου,
3η Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ

Η εμφύτευση του βιο-απορροφήσιμου Inspace Ballon αποτελεί μια καινοτόμος και επαναστατική τεχνική για την αντιμετώπιση των μαζικών ρήξεων του τενοντίου πετάλου των στροφέων μυών του ώμου.

Πρόκειται για ένα βιο-απορροφήσιμο μπαλόνι το οποίο τοποθετείται αρθροσκοπικά στην άρθρωση του ώμου με ολιγόλεπτη επέμβαση και ο ασθενής άμεσα ανακουφίζεται από τον πόνο και αποκτά μερικώς την λειτουργικότητα της άρθρωσης ως και τα επίπεδα που ικανοποιούν την αυτοεξυπηρέτησή του.

Το βιο-απορροφήσιμο μπαλόνι με την τοποθέτησή του δημιουργεί χώρο μεταξύ δύο οστών ( του ακρωμίου και του βραχιονίου) τα οποία λόγω τριβής προκαλούν πόνο και δυσλειτουργία .

Η αποκατάσταση είναι ταχύτατη και είναι η ανώδυνη εναλλακτική στο ότι ο ασθενής δεν υποβάλλετε σε ένα βαρύ χειρουργείο: την ανάστροφη ολική του ώμου.

Με την προσωπική μου παρέμβαση και σε συνεργασία με την εταιρία Vamvas Medicals τον Σεπτέμβριο του 2014 τοποθετήθηκε το πρώτο Inspace Balloon στην Ελλάδα ενώ η εμπειρία στην Ευρώπη η τεχνική καταγράφει 5ετή τεκμηριωμένα και καταγεγραμμένα αποτελέσματα.

Δρ. Χιώτης Ιωάννης
Χειρουργός Ορθοπαιδικός Τραυματολόγος
www.chiotisioannis.gr

 Orthospace Ballon Ι

Butterfly Bone Health